از ابتدای تولد این وبلاگ رستوران اردک آبی از اهداف اصلی من برای نوشتن بود و اصلا اولین بار فکر  ایجاد این وبلاگ در حین خوردن صبحانه در این رستوران به ذهنم رسید . رستوران اردک آبی در میدان تجریش طبقه دوم برج تندیس واقع است و آنرا باید جزو رستورانهای بوفه­ای تهران طبقه بندی کنیم هر چند با سایر رستورانهای این گروه تفاوتی هم دارد و آن اینکه در این رستوران ورودیه ثابتی از شما نمی­گیرند بلکه غذاها و نوشیدنیها در میزهای گوناگون غذا و با قیمتهای متفاوت تقسیم نموده­اند و مشتری مواردی از بین میزها و یا همه میزها را انتخاب می­کند . لیکن خصوصیت منحصر بفرد رستوران اردک آبی سرو صبحانه و آنهم به صورت میزهای متفاوت غذاست یعنی میز گرم، میزسرد، و میز آب میوه .میز سرد شامل انواع پنیر کره مربا عسل و مارمالاد همچنین شیر و شیر کاکائو و... در بسته بندیهای تک نفره کارخانه­ای بهمراه انواع کالباس و غیره است که چون این دفعه از این میز استفاده نکردم مطمئن نیستم اغذیه دیگری از جمله خشکبار در آن موجود بود و یا خیر. میز آبمیوه تنها شامل 1 مدل و آنهم تکتار آب پرتقال سن ایچ بود که با قیمت 1500تومان به ازای هر نفر آزاد بودی هر چقدر می­خواهی میل کنی و من به شخصه مبلغ ذکر شده را حلال نمودم . و اما اصل مطلب میز گرم است شامل سوسیس آب پز سوسیس سرخ شده بهمراه رب گوجه، سیب زمینی تنوری، سیب زمینی پخته، با و بدون پنیر پیتزا، حلیم، عدسی، دانه ذرت، تخم مرغ آب پز، مارمالاد گرم و شیره خرما ،همچنین نان تست شده با شیره خرما و پنک کیک که هردو را همانجا درست می کنند لیکن قسمت اصلی میز صبحانه قسمت املت آن است میزی پر از ظروف شامل گوجه ،پیاز، قارچ، کالباس، پنیر پیتزا، و سایر افزودنیهای رنده شده، که متصدی مربوطه با این مواد و بر روی صفحه سرخ کنی (سابقا ماهی­تابه بود بخاطر تعدد مشتریان تغییر سبک دادند) املت مخصوصی درست می­کند ضمن آنکه میتوانید هر املتی را که می­خواهید سفارش دهید.

 من به شخصه املتی با پنیر پیتزای فراوان و کمی کالباس را ترجیح دادم (عکس آخر) متصدی خوش اخلاق آنجا با انسان به گونه­ای رفتار می­کرد که گویا آرزو  دارد مشتریان غذای بیشتری بخورند و لذت بیشتری ببرند. کلا رفتار پرسنل اردک آبی بسیار کنترل شده و ایده­آل  است و احتمالا دوره آموزشی خاصی را طی نموده­اند که در چند سطر بعد بیشتر به آن خواهم پرداخت .

نمای داخلی و دکور رستوران بسیار جالب است. دیوارهای دو طول رستوران را تماما  شیشه­ای طراحی نموده­اند یکی بسوی داخل پاساژ تندیس که می­توانی در حین قدم زدن در پاساژ از داخل رستوران کاملا باخبر شوی و اشتهایت را تا بینهایت تحریک کنی (اگر چه کرکره­ها مانع از آن است که بتوانی وارد جزییات شوی) و طول دیگر به فضای بیرونی پاساژ و بسمت درختان سبز حاشیه­ای تجریش باز می­شود که منظره­ای رویایی می­سازد.

 در دوسوی در ورودی بیرون رستوران و موازی دیوار شیشه­ای دو نیمکت زیبا قرار داده­اند  مشتریان به فردی که پشت میز مخصوصی در کنار در ایستاده مراجعه و نام و تعدادشان را ذکر می­کنند اگر جا نباشد متصدی با ذکر زمان تقریبی انتظار شما را دعوت به نشستن بر روی نیمکت می­کند و در صورت بودن جا به یکی از همکارانش تحویلتان می­دهد که تا میزتان شما را راهنمایی خواهد کرد فضای داخلی و رنگ­آمیزی و وسایل داخلی رستوران  اردک آبی بسیار مناسب شیک و اشتها برانگیز است  و صندلیها را به گونه­ای چیده­اند که در حد امکان مشتریان نسبت به هم احساس استقلال می­کنند و با وجود شلوغ بودن اطرافت تا حدی احساس تنهایی و راحتی می­کنی همانگونه که پیش از این ذکر شد رفتار پرسنل بسیار کنترل شده است  با وجود آنکه در هر لحظه یکی از آنها از کنارتان می­گذرد احساس می­کنید از وجودتان بی­خبرند ولی به محض آنکه احتیاج به چیزی داشته باشید سریعا 1نفر و نه بیشتر از پیشخدمتها کنارتان حاضر می­شود نکته دیگر آنکه از فاصله دور میز شما کاملا چک می­شود و این را هنگام خواستن صورتحساب چاپی که از قبل آماده است متوجه می­شوید زیرا به دقت در آن ذکر شده است که چند نفر از کدام میز استفاده کرده­اند بدون هیچگونه کم و کاست .

و اما چند نکته باقی مانده

 اول آنکه قیمت استفاده از میز گرم برای هر نفر نزدیک 8000تومان و قیمت میز سرد مقداری کمتر از آن است که حق سرویس نیز به آن اضافه خواهد شد

دوم آنکه چایی و قهوه و آب معدنی جزو سرویس بود و کافی بود از پیشخدمت بخواهید

نکته سوم آنکه به نظر من با وجود همه نکات مثبت این رستوران صاحبان اردک آبی می­توانند برای بهتر شدن کیفیت مزه غذاها فعالیت بیشتری بعمل آورند

نکته چهارم  میزی شامل چند نوع نان و کیک ساده نیز در گوشه­ای از سالن موجود بود که من بعلت علاقه فراوانم به نان تست شده با شیره خرما متوجه نشدم  جزو سرویس حساب می­شود و یا قیمت جداگانه­ای دارد همچنین به یاد می­آورم  پیش از این ،میزی مملو از میوه­جات نیز قابل مشاهده بود که اینبار شاید بعلت تغییر فصل اثری از آن دیده نشد

نکته آخر همانا گرانی میز سرد است و این مطلب که اگر قصد استفاده از همه میزها را داشته باشید کمی به شما تخفیف می دهند

پ­ن1:من 1بار بیشتر در آنجا ناهار نخورده­ام که آن هم به مدتها قبل باز می­گردد زیرا صبحانه اش را به ناهار و شام ترجیح می­دهم  اگر بخواهید بعنوان ناهار یا شام از همه میزها استفاده کنید قیمت آن 14500 تومان به ازای هرنفر برایتان در می­­آید برای به دست آمدن  تصویر مشخص از صبحانه باید ذکر کنم که حساب ما 2 نفر شامل میز گرم صبحانه و نوشیدنی با محاسبه حق سرویس برابر 19250تومان شد

پ­ن2:اردک آبی در سرو هر وعده از غذا محدوده زمانی مشخص دارد که من آنرا نقص یک رستوران می­دانم هرچند شاید پرسنل برای تغییر سرویس و غذا به زمان احتیاج داشته باشند

در شهرک ژاندارمری، بلوار مرزداران واقع شده و برای رفتن به داخل آن، باید چند پله­ای پایین بروید تا نگهبان این رستوران نسبتا شیک در را برایتان باز کند رستوران مروارید، وسعت  بسیاری دارد وفضای دو سمت چپ و راست در ورودی ،وسیعتر از فضای مقابل آن است.میز سالاد نیز مقابل در ورودی  و در انتهای سالن قرار گرفته

 نمای داخلی رستوران زیباست و برای نما از سنگ استفاده فراوانی شده است و سقف و دیوارها را  با گچ کاری و ابزار کاری نسبتا شلوغی آراسته­اند آنروز آخرین روز ماه رمضان بود .

میز افطارمروارید، نمره قابل قبولی می­آورد و پنیر،کره،سبزی،خرما،مغزگردو،و 2 دیس پر ازشله­زرد بهمراه آش رشته و ظرف بزرگی شامل سوپ آبکی بسیار بی­مزه­ای را شامل بود ولی امتیاز اصلی را باید به نانهای خانگی گرم وخوشمزه آن داد که خوردن خالی آن نیز لذت­بخش می­نمود.ضمن آنکه یک قوری چایی را هم برسر میز آوردند .

یکی از ضعفهای بزرگ این رستوران آن است که اکثر میزها بزرگ و چند نفره­اند حال آنکه اکثر اوقات مشتریان شامل گروههای 2تا4نفره. البته نباید این نکته را از نظر دور داشت که راحتی و رنگ و مدل میز و صنلیها نمره قبولی میگیرند

. از نقاط قوت مروارید پارتیشن بندی اطراف دستشویی است که در آن ، خودبخود بسته می­شود. نکته­ای کوچک، ولی بسیار مهم و لازم که اکثر صاحبان چنین مکانهایی رعایتش نمی­کنند.

 در زمینه تقسیم مسوولیت بین گارسونها بلبشوی عجیبی برپاست لیکن، همگی، خندان وخوش ­اخلاق و نسبتا مودبند. ما دیرتر آمده­ایم هنوز افطارمان را نخورده­ایم که  میز سالاد را در عوض میز افطار می­چینند چند نوع سالاد مایونز دار که مزه سرکه را فریاد می­زنند و نمی­توان حتی 1قاشق از آنها را خورد و ماست کیسه­ای ترشی ،از اجزای اصلی میز سالادبارند  و سوپ آبکی را نیز جمع نکرده­اند . بشقابهای پراز سالادمان را که تنها به اندازه 1قاشق از آن کم شده درگوشه­ای می­گذاریم و غذا سفارش می­دهیم چند دفعه­ای اسکالپ گوشت اینجا را خورده­ام و بسیار خوشمزه و پرو پیمان بود . لیکن پیشخدمت اطلاع می­دهد امروز هیچ نوع غذای گوشتی نداریم چون برایمان گوشت نیاورده­اند . رفتاری کاملا غیرحرفه­ای. 1 رستوران، حتی اگر موقتا ضرر دهد و مجبور شود هزینه بیشتری بپردازد موظف است تمامی غذاهای مندرج در منو را همیشه داشته­شد و یا منوی خود را عوض کند . در این لحظه ناگهان دلم برای مدیر بد اخلاق و گارسونهای بی­ادب رستوران خانه کوچک تنگ می­شود .

ناچارا جوجه­چینی و میگوی سوخاری سفارش می­دهیم آنچه نصیبمان می­شود پودر سوخاری سرخ شده­ای است که 6 میگو که هیچکدامشان از اندازه بچه ملخ بزرگتر نیستند را در برگرفته . جوجه چینی نیز وضعیت مشابهی دارد با این تفاوت که قطر مرغها مرا به یاد کرم باغچه می­اندازند و البته سس خوشمزه­ای به مقدار کم و سیب­زمینی سرخ شده خوشمزه­ای همراه مخلفات دیگر نیز با غذا همراه  است پیش از سرو غذا چرخ گردانی حامل نوشابه و دلستر به سویمان می­آید که تنها شامل 1مدل نوشابه سیاه و دلستر ساده است و نه بیشتر . به نظر من وجود این چرخ گردان کلاس گذاشتن بی جاست هرچند نوشابه­ها بصورت قوطی و نه بطری سرو می­گردد که کار خوبی است .

رستوران مروارید در زمینه لیوان نیز همیشه بامشکل مواجه است با وجود آنکه 2-1بار لیوانهایشان را تعویض نموده­اند لیکن این تغییر بیشتر شامل رنگ و مدل گل روی لیوان بوده­است و لیوانها بیشتر به درد خوردن آب در منزل می­خورد تا جایگزینی مناسب برای جام.

در پایان صورتحساب ما 32000تومان می­شود .آنچنان که  2800تومان بابت استفاده هرنفر از میز سالاد ناراحتم می­­کند از پرداخت 4500تومان به ازای هر نفر جهت صرف افطار متاسف نیستم ما 5کارت اعتباری موج داریم که در اینجا قبولش می­کنند و بقیه مبلغ را نقدی می­پردازیم هنگامیکه از پله­ها بالا می­آیم برای رفتن به خانه عجله دارم شب قبل از آن، این رستوران را به دوستم میلاد، بعنوان یک رستوران قابل قبول معرفی کرده­ام و حال می­خواهم تا کار از کار نگذشته­است حرفم را پس بگیرم

پ ن:با حاج صادق نازنین در وبلاگ محترم میز غذا آشنا شدم و ایشون به بنده لطف فراوانی داشتند . ایشون در قسمت نظرات این پست توضیحاتی درباره رستوران مروارید ارائه دادند و با توجه به اینکه تناقضی با دیده های من در آنجا نداشت این توضیحات را به متن اصلی اضافه میکنم تا بینندگان محترم وبلاگ اطلاعات بیشتری از این رستوران به دست بیاورند فقط اسم صاحب رستوران  و اسم استانشان و نیز مشخصات یکی از گارسونها را با اجازه حاج صادق حذف کردم همچنین ایشون لطف کردند و به درخواست من توضیخات تکمیلی دیگری به توضیحات قبلیشون اضافه کردند که در بخش نظرات وبلاگ بعنوان نظر ۳۱ قابل مشاهده است. 

 از دقت نظر و توجهش هم واقعا ممنونم انشاالله در یک رستوران استاندارد در کنارش به همراه سایر دوستان دور میز غذا یکدیگر را ببینیم و از خوردن لذت ببریم :

سلام بر احمد آقای گل گلاب
حالت چطوره بابا جان؟
به جا آوردی؟مخلص شماییم آ
خوب بریم سر رستوران مروارید.راستش این رستوران متعلق به .............. اهل یکی از شهر های نزدیک ...........مروارید تا حدود 6 ماه پیش هم غذاهاش عالی بود و هم قیمتاش بسیار مناسب اما تقزیبا از خرداد امسال راه دور زدن مشتری و....رو یاد گرفت و کیفیت و کمیت از غذاها و سرویس های اونجا رخت بر برست چند نکته:
1- پیشخدمت های فوق العاده انعام بگیر و قاطی داره به طوری که رمضان امسال از مهمان های من (بله از هر کدومشون در خفا انعام گرفته بودن و به شدت آبروی من رو برده بودن به غیر از پسرک جوون شاغل در اونجا. اون ..... ........که آخره پیشخدمته پررو و بی ادب
2- خود رییس رستوران افطاری رو موقع رزرو به من نفری 3500 اعلام کرد که موقع حساب کردن 4500 شارژ کردن و به اعتراض من اهمیتی ندادند
3- راز اصلی شلوغی و صف کشیدن مردم کارت های راهیان سلامت و موج و....والا به نظر من ارزش دیگری در حال حاضر نداره

4-در ضلع شرقی مجتمعی که مروارید قرار داره یه خونه ای هست که در مهمانی ها از اونجا برای خانم ها استفاده می کنه

5- نون های بربریش انصافا حرف نداشت
6- به طور متوسط در هر کدوم از غذاهاش 1000 تا 2500 تومان گرونتر کرده (حتی لیست غذاهای قبل و بعد گرون کردنش موجوده)و به شدت کیفیت غذاهاش از جمله لقمه زعفرونیش که بی نظیر بوده رو آورده پایین
ممنون زیاد حرف زدم بابا جان ببخش منو آخه تو دلم مونده بود

شاید برای تنوع بد نباشد از تهران خارج شویم و به رستورانی در شهر اصفهان برویم.

 آنروز، جهت صرف ناهار مهمان بودم و قرار بود به سفره­خانه­ای در کنار میدان امام برویم که سفره­خانه سنتی نقش جهان نام داشت و برای ورود به آن باید از میان بازار سنتی اصفهان،که هنوز رنگ و بویی از گذشته درخشان این شهر را به همراه دارد بگذری. می­توانی با دیدن صنایع دستی زیبا، در مغازه­های متعدد آنجا کیفور شوی. قسمتهای مختلف بازار به سبک قدیم مسقفند و سوراخهای دایره­ای شکلی بعنوان نورگیر در آن قابل مشاهده است . مغازه­ها حجره مانند هستند و اگر در بین کالاهایشان اجناس چینی را ببینی لازم نیست زیاد متعجب شوی .

از پله­هایی که انسان را به یاد 100سال پیش می­اندازد بالا می­رویم. سر در سفره­خانه همانند درهای 2لنگه قدیمی است و از 2 کلون جهت آقایان و خانمها برخوردار است بی آنکه نیازی باشد زیرا نگهبانی را گماشته­اند که تا جای خالی نباشد اجازه ورود نمی­دهد و تا صورتحساب را ندهید اجازه خروج .

فضای سالن 80-70متر است و کاملا سنتی و بانقش و نگار در کاشی و چوب و پنجره­های قدی. در گوشه­ای از سالن کولری گازی نصب است که با توجه به در و پنجره­های متعدد کاملا باز کمکی به تهویه هوا نمی­کند.اکثر مشتریان در فضای بیرونی می­نشینند راهروی درازی که نیمی از عرضش را بصورت کامل و پیوسته با سیمان بالا آورده­اند و روی آنرا کاشی کرده­اند و در پایان با کمک چوب فضا را به 1 ردیف کامل تخت چسبیده به هم بدل نموده­اند .

منو شامل برنج انواع کباب و جوجه ، بریان ،دیزی ،کوفته برنج ، حلیم بادمجان و خورش ماست (دسر خوشمزه اصفهان) است. ميزبان كه شوهرخاله­ام است بهمراه دخترخاله خردسالم کباب سفارش می­دهند و من به امید آن­که سایرین، بریان، هم خواهند خواست روی دیزی دست می­گذارم و از این غافلم که بقيه از من پیروی کرده و دیزی می­خورند

غذا واقعا خوشمزه است. شاید بهترین دیزی عمرم. در ظروف سنگی و مقدارش برای سیر شدن کافی می­نماید . هیچکس نباید در این رستوران از پارچ دوغ بگذرد که شاید یک پارچ ،برای 2نفر هم کم باشد. این مطلب را کسی می­گوید که از دوغ ،متنفر است ولی 1لیوان از دوغ نقش جهان را با رغبت تمام نوشید و اگر بیشتر، نخورد ملاحظه اطرافیان، تنها دلیلش بود.

1نکته عجیب آنکه برای هر تخت تنها 1گوشت کوب آوردند و برای کوبیدن گوشت باید نوبت می­گرفتی.  قیمتها متناسب است4 دست دیزی 2 دست چلوکباب با نوشابه و دوغ و ماست و ترشی 36000تومان می­شود. در این رستوران صورتحساب معنی ندارد پس از خوردن غذا به صندوق جنب در ورودی می­روید و حساب می­کنید . علاوه بر این با وجود اخذ 10درصد سرویس ، در این سفره­خانه سرویس، لغت بی­معنی است . تعداد گارسونها با انواع لباسها، از لباس پاچه گشاد سنتی گرفه تا تی­شرت و شلوار جین و پیراهن و شلوار پارچه­ای آنقدر زیاد است که هر 5ثانیه یکیشان از مقابلت رد می­شود ولی وای به وقتی که از آنها چیزی بخواهی. برای اخذ 2قرص نان اضافه(که نان سنتی اصفهان و بسیار خوشمزه بود)به 10 نفر رو انداختم و آخری با پررویی تمام از تخت کناری پرسید این 2 نان اضافه است ؟ و نانهای اضافه را به دست من داد.

متاسفانه از قلیان هم خبری نبود گویا به دستور اداره اماکن جمعشان کرده­بودند

هنگام خروج ناگهان فریاد گل، همه مشتریان را از جا پراند در گوشه­ای از سالن حدود 10گارسون مشغول دیدن بازی استقلال و پرسپولیس بودند . بی توجه به خیل عظیم انسانهای گرسنه اطراف .

در کنار صندوق جنگ لفظی شدیدی بین مدیر سفره­خانه و چند پسر و دختر جوان برقرار بود که معتقد بودند هیچ دلیلی ندارد 10درصد حق سرویس بپردازند و مدیر به آرامی به کارمندانش میگفت مشتریها که رفتند  110را خبر کنید فعلا تنها مراقب باشید فرار نکنند .

تنها 2نکته ذکر نشده باقی می­ماند: اول آنکه از ساعت 3 بعد از ظهر تا 8شب رستوران تعطیل است و نکته دوم آنکه پدر و مادرها باید مواظب بچه­های کوچک خود باشند زیرا محلهای مستعد سقوط بدون حفاظ در این رستوران فراوان است آنچنان که با نوشته­ای این نکته را تذکر داده­اند

پ ن:عکس اول سردر رستوران است

        عکس دوم نمونه ای از کباب و دیزی رستوران است

        عکس سوم نمایی از فضای بیرونی رستوران به همراه مخلفات همراه غذا است

        عکس چهارم نقاشی است بر روی کاشی  دیوار رستوران که شباهت عجیبی به فضای داخلی سفره خانه داشت

 لوكس طلايي رستوران بسيار بزرگي است كه در خيابان ولي­عصر بالاتر از چهارراه پارك­وي واقع شده. و بواسطه وسعتي كه دارد نمي­تواني از مقابلش، رد شوي و تابلوهاي غرق نورش را نديد بگيري سالن وسيع اين رستوران، شامل 2بخش كوچك و بزرگ است كه ميزها را بصورت پشت سر هم و بهم پيوسته، در عرض و موازي هم، در طول آن چيده­اند.داشتن اين همه وسعت دليل بر آن نيست كه از نظر ميز و صندلي و يا تزيينات داخلي چيز قابل­داري را مشاهده كنيد.البته مي­توان گفت در زمان خودش واقعا رستوران لوكسي بوده است.

در ماه رمضان، براي صرف غذا، بايد از چند روز قبل، ميزتان را رزرو كنيد و من نديدم خانواده­اي بصورت منفرد در آنجا حاضر باشند بلكه مهمانان در گروههايي حداقل 20 نفره سالن را كه حتي 1جاي خالي نداشت پر كرده بودند.و تعداد ما حدود 50نفر بود كه به همراه 2گروه ديگر بخش كوچك سالن را كه چند پله بالاتر از بخش بزرگ رستوران بود پر كرده بوديم.

 افطار شامل كمي مغز گردو خرما و بسته­هاي1نفره پنير خامه­اي، كره و مرباي بالنگ و آلبالو و عسل بود كه مقدار آن به نسبت تعداد مهمانان كم مي­نمود همزمان چايي و سوپ بدمزه­اي، توسط چند خانم گارسون ميانسال توزيع مي­شد .گارسونها از هر قشر و در هر لباسي بودند خانمهايي با مقنعه و روسري و مرداني از نوجوان تا ميانسال با پوششهايي شامل كت و شلوارهاي اجق وجق و لباسهاي كثيفي مانند لباس رفتگران.

از نكات منفي جالب توجه اين رستوران فواصل زماني بود كه در سرو غذا رعايت مي­شد نيم­ساعت بعد از افطار،سالاد،20دقيقه بعد، ماست و نيم­ساعت بعد از آن غذا آنهم در 2 نوبت، ابتدا ديسهاي برنج ،همراه ديسهايي شامل3 سيخ كباب برگ و كوبيده و جوجه­كبابهاي بسيار ضخيم و واقعا خوشمزه ،(ضخامت و فشردگي هر سيخ بصورتي بود كه براي سير شدن 3 خانم جوان كافي مي­نمود)و پس از چند دقيقه در حالي كه همه مشغول خوردن بودند ديسهايي شامل ته­چين مرغ بسيار، خوش­طعم، كه زيبا، تزيين شده بود سرو گردید

 نكته ديگر آنكه،در اواسط غذا ناگهان صداي مداحي مداح بد صدايي از بلندگوهاي سالن بلند شد  با تعجب مشاهده كرديم در بخش بزرگ سالن مردان و زنان در 2 سو و جداگانه نشسته­اند و در حين خوردن غذا با صداي مداحي كه وسط سالن ايستاده  به ياد عزيز تازه در گذشته­شان گريه مي­كنند .

پس ازخوردن غذا ،تقريبا ،همه مشتريان، غذاهاي باقي مانده را در ظروف 1بار مصرفي كه از سوي گارسونها توزيع مي­شد ريختند تا با خود به منزل ببرند.

 آنگونه كه رسم ما ايرانيان است ( مطمئن نيستم در جوامع ديگر وضع اينگونه نباشد) ناگهان و همزمان كل رستوران از جا برخاستند و به سمت 2 در خروجي سالن هجوم بردند. هنگامي­كه به سختي از سالن خارج شدم بانوي فقيري، از من ،تقاضاي غذا، نمود هنوز به دلسوزي بابت نياوردن باقي غذايم براي آن بيچاره نرسيده­بودم كه ديدم زير چادرش بيش از 20 پرس غذا در ظروف 1بار مصرف، پنهان نموده­است. اينجا بود كه دلم به حال خودم سوخت ،بابت اين­كه غذاي به اين خوشمزه­اي را خرده خرده و جدا جدا خورده­بودم و چند روز بعد هم وقتي فهميدم صاحب مهماني به ازاي هر نفر 19000تومان پرداخته­است دلم به حال او نيز سوخت

پ ن:کامپیوتر مشکل پیدا کرده و نمیتوانم از عکسهایم استفاده کنم عکسهای بالا از اینترنت گرفته شده

 خانه كوچك واقع در سيندخت شمالي مغازه­هاي خوبي را شامل است .چرا مغازه­ها؟ زيرا خانه كوچك تشكيل شده از 2مغازه واقع در 1ساختمان است كه در ورودي آن ساختمان مغازه را به دو نيمه قرينه تقسيم نموده هرچند، طبقات دوم، كه جزو رستوران به حساب مي­آيند به هم راه دارند. طبقه 2 سقف بسيار كوتاهي دارد و اگر قدتان بلند باشد ناچاريد سر خم كنيد .

صندليها بصورت نيمكتهاي 4و 6 نفره­اند و همه فضا را به گونه­اي اشغال كرده­اند كه رفت و آمد در آنجا دشوار است .

خانه كوچك ميز اردور بسيار پر و پيماني دارد و به مناسبت ماه رمضان پنير،خرما،چايي و زولبيا باميه را به آن افزوده­اند ولي حليم آش و يا شله­زرد نيز مي­توانست همراه شود كه از آن غفلت شده­است.(اگر ميل به خوردن سوپ داريد بايد به گارسون خبر دهيد) انواع سالادهاي مايونزدار شامل الويه ماكاروني و امثال آن و نيز چند غذا همراه سوسيس و كالباس و يك نوع خوراك قارچ و گوشت بسيار لذيذ به همراه حليم بادمجان و چند تركيب متفاوت از ماست، تعدادي از غذاهاي اين ميزند و نكته بامزه آنكه اين ميز در هيج  2روزي محتويات يكساني نداشته هر روز با تغييراتي، همراه است . اگر بدون غذا اردور ميل كنيد 5000تومان و بهمراه غذا به ازاي هر نفر3500تومان در صورتحساب شما منظور مي­شود كه در هر 2صورت به نظر من از لحاظ قيمت و كيفيت مناسب است . شما مي­توانيد با محتويات ميز مربوطه كاملا سير شده ظرف يكبار مصرفي بگيريد و غذايتان را با خود ببريد تا در وعده بعدي از آن استفاده شود.

و اما غذا:

من و دوستم اولين پيتزاي خانواده موجود در منو را سفارش داديم منو شامل ليست متنوعي ،از انواع غذاها مي­شد كه نامشان 3صفحه را پر كرده­بود و از چلو كباب تا جوجه­چيني و اسكالپ و انواع پيتزا و بيف­استراگانف را مي­توانستي در آن ببيني  .

پيتزاي ما بسيار بزرگ و ضخيم بود که به تنهایی میتوانست ۳تا آدم معمولی را سیر کند و قیمت آن حدود ۱۰۰۰۰تومان بود از ديدن آن چنان ذوقي كردم كه فراموشم شد عكس بگيرم و حال مجبورم براي عكس گرفتن، بار ديگر به آنجا رفته رفتار زشت مدير و كاركنان آنرا تحمل كنم .

از نكات جالب پيتزا آنكه براي خوردنش هيچ نيازي به سس بين­المللي كچاب نداشتيم زيرا با اولين گاز سس گرم و شيرين از آن بيرون مي­زد.

در پایان صورتحساب میز ما ۲ نفر حدود ۱۹۰۰۰تومان شد شامل ۲بطری نوشابه ۲بطری آب معدنی ۲نفر اردور و ۱پیتزای خانواده که می ارزید.

پرسنل رستوران خانه كوچك روي وقت بسيار حساسند محال است اجازه دهند در ماه رمضان پيش از افطار وارد شويد و اگر در روزهاي معمولي مثلا ساعت 5/3 به آنجا برويد  با جديت و بدون كوچكترين رحمي بيرونتان مي­كنند در حالي كه يكسره بودن كار 1 رستوران از ناهار تا شام براي آن نوعي اعتبار حساب مي­شود. و  فست فودي مثل پيتزا سپيد ، كه پيش از اين ذكر آن رفت اين اصل را رعايت مي­كند.

و اما نكته آخر: به هيچ عنوان از دستشويي طبقه دوم، استفاده نكنيد چون آنقدر تنگ و كوچك است كه خاطره­اش براي شما بعنوان ماندگارترين حادثه آنشب باقي خواهد ماند.

پ­ن1:اين رستوران شعبه بيرون دهي در شهرك ژاندارمري خيابان سرسبز جنوبي دارد كه تنها فست فود سرو مي­كند

پ­ن2:دوستي مي­گفت كيفيت پيتزاهاي 1نفره خانه كوچك بسيار پايينتر از پيتزاهاي خانواده آن است

پ­ن3:رستوران معرفي شده در اين بخش مي­تواند تا حدي نظر دوست عزيزي كه غذاي غير فست­فودي مي­خواست را تامين كند