این مطلب تقدیم می شود به سید مهدی عزیز  با قلبی به روشنای آب

سلام این بار هم من(امیرحسین) پا تو کفش احمد می کنم و درباره فست فود تیتو برایتان پرحرفی خواهم کرد.

فست فود تیتو در ابتدای خیابان میرداماد بعد از مجتمع کامپیوتری پایتخت در داخل کوچه دفینه قرار گرفته است.

من بطور اتفاقی وقتی از آنجا رد می شدم این فست فود را دیدم و به احمد پیشنهاد کردم به این فست فود

برویم.

چیزی که مرا مجاب کرد تا غذای تیتو را امتحان کنم فضای بسیار بزرگ اختصاص داده شده به این رستوران

آنهم در یک کوچه نسبتا پرت بود، از لحاظ پلان ساختمانی فضای این رستوران یک مستطیل کامل بدون

هیچگونه فضای پرت با سقفی بلند می باشد که بطور کامل می تواند یک فضای ایدال برای برند های معروف

برای ایجاد فروشگاه های مواد غذایی،لوازم خانگی،پوشاک ،مبلمان و.... با توجه به نزدیکی به مراکز خرید باشد.

از لحاظ دکوراسیون خارجی سعی شده با قرار دادن شیشه های بزرگ یکپارچه تمام فضای داخل از بیرون قابل

لمس باشد تا اگر در ابتدای کوچه به طور اتقاقی داخل کوچه را نظاره کردید این مکان حس کنجکاوی شما را

تحریک کند و ایجاد فضای سبز هوشمندانه(استفاده از گیاهان چهار فصل)یک ساختمان متضاد با فضای

خاکستری منطقه را پیش روی شما قرار می دهد.

به دلیل فضای مستطیل شکل شما وقتی وارد رستوران می شوید عرض رستوران را طی کرده و به پیشخوان

و محل سفارش غذا می رسید،در اینجا همان فضای آشنای منوهای بزرگ روی دیوار ،صندوق و صندوق دار

و چشم انداز آشپزخانه پیش روی شماست.در فست فود تیتو انواع برگر ها و مرغ سوخاری عرضه می گردد.

من و احمد چیزبرگر و ماشروم (قارچ)برگر را انتخاب کردیم و سیب زمینی و پیاز حلقه شده معروف،تا حساب

کیفیت غذا های سوخاری آن تا حدی دستمان بیاید، بعد از سفارش غذا با دلیل چیدمان طولی صندلی ها و

برای اشراف به کل فضای داخلی رستوران انتهای رستوران را برای نشستن انتخاب کردیم.

آنچه در دید کلی از دکور و چیدمان داخل تیتو به شما منتقل می شد،نظم ،ظرافت و سازماندهی صحیح داخل

مجموعه بود در داخل رستوران به دلیل طول زیاد و عرض کم نسبت به طول رستوران ،شما  درنگاه اول باید با

فضایی شلوغ مواجه باشید اما به کمک نور،رنگ و انتخاب درست نوع میز و صندلی ها شما با آرامش کامل

مسیر خود را برای نشستن طی خواهید کرد. و با نگاه کردن به فضای پیرامون خود با آرامش غذای خود را

صرف خواهید کرد.

از مسایل حاشیه ای که دور شویم تمام این نکات در یکبار نشستن شما در یک رستوران کافیست اما برای بار دوم

کیفیت غذا یک فاکتور اساسی خواهد بود.هنگامی برای گرفتن غذا مراجعه کردم نظرم به این نکته جلب شد در روی

پیشخوان لیوانهای بزرگ،سه نوع سس و انواع چاشنی و از همه مهمتر دستمال کاغذی به تعداد زیاد وجود دارد تا با

خیال آسوده به پذیرایی از خود مشغول شوی و دغدغه شکم نداشته باشی

ابتدا با پیاز سوخاری و سیب زمینی شروع کردیم ،آنچه که در طعم پیش غذا مشخص بود عدم وجود چربی اضافه و

افزودنی به به پیاز و سیب زمینی بود که نکته ای مثبت در مقابل مزه غیر واقعی این نوع غذاها در فست فود های

دیگر می باشد.نوغ غذایی که سفارش داده بودیم با برچسب روی غذا مشخص گردیده بود تا مثل پت و مت

مجبور نباشیم داخل غذا را دستمالی کنیم تا بفهمیم کدوم غذا مال کیه!

نکته مثبت دیگر ابعاد برگر ها بود که قطعا از برگرهای سوپراستار بزرگتر بود و شما هنگام خوردن آن بدون سس

بتوانید طعم گوشت را حداقل تشخیص دهید.

هنگام خوردن غذا ،صدای موسیقی ملایم در فضا گوشتان را نوازش می دهد و خود بخود باعث می گردد آن

همهمه ای که در اکثر فست فود ها یک ناهنجار به نظر می رسد ،در این مکان وجود نداشته باشد.

در پایان باید بگویم غذای تیتو شاید خاص نبود اما لغت مطلوب را براحتی می توانم برای آن بکار برم و اگر تنوع

غذایی خود را بیشتر نماید تا امکان انتخاب ها برای مراجعه های دوباره بیشتر شود می تواند شاهد شکوفایی

بیشتر با توجه به در اختیار داشتن فضای دلنشین برای جمع دوستان، فیس تو فیس ها و خانواده ها باشد.

این مطلب تقدیم می شود به پسر خاله عزیزم بهنام که برای من یک رفیق ایده آل است

 بجز ما، دو متصدي خوشرو نيز حضور دارند و از ما استقبال گرمي به عمل مي­آورند. اين رستوران در يك طبقه واقع است. و همانگونه كه ذكر شد چندان هم بزرگ نيست. ميزها و صندلي­ها بصورت مرتبي چيده شده­اند و نمي­دانم چرا من احساس ­كردم ارتفاع صندلي­ها كمي كوتاه است. بر روي هر ميز به تعداد صندلي، سرويس آب جوش و تيبك چاي و نسكافه و شكر و نمك قرار داده­اند.

صبحانه ساختار بسيار ساده­اي دارد چند بشقاب (حدود 13-12) در دو رديف و در كنار هم، موازي ميز پيشخوان، كه از در ورودي و در امتداد ميز و صندلي­ها پشت سر هم چيده شده­اند. و شامل انواع خوردني­هاي مخصوص صبحانه مانند پنير، پنير سه گوش، كره، مغز گردو، خرما و چند نوع مربا مثل مرباي انجير و مرباي گل و مرباي هويج و خامه و عسل و... مي­شوند. همچنين بعضي خوردني­هاي مخصوص لبنان مانند پنير و سياه دانه و نيز مرباي بادمجان سبز رنگي كه در نگاه اول از كوچكي كيوي به نظر مي­رسد ولي بنا به گفته متصدي بادمجان مخصوصي است كه مانند اكثر غذاهاي اين رستوران از لبنان وارد كرده­اند. بعضي غذاها هم براي ما ايراني­ها به عنوان صبحانه عجيب به نظر مي­رسد مثل ماست چكيده و يا زيتون. ولي خب از منظر برادران لبناني اين غذاها به عنوان صبحانه غذاهاي عاديي هستند. نان سنگك كنجد دار و نان تافتون تازه به فراواني در دسترس قرار دارد. همچنین بسته­هاي شير و شيركاكائو و آب پرتقال سن­ايچ نيز جزو سرويس به حساب آمده به همراه تعداد فراواني ليوان شيشه­اي در كنار هم بعلاوه ظرفي بزرگ محتوي آب جوش اضافه در دسترس مشتری قرار دارند.

 متصدي به آهستگي در گوش من مي­گويد آن سبزي معطر (نامش را فراموش كرده­ام) را با روغن زيتون مخلوط كنيد براي قدرت مردانگي بسيار مفيد است و من در حالي كه سعي دارم به روي خودم نياورم كه به من برخورده است از او تشكر مي­كنم.

واقعيت آن است كه ساختار صبحانه لبناني شباهت فراواني به صبحانه ايراني دارد و چه مهم كه حليم و عدسي و يا انواع سوسيس و سيب زميني و امثالهم در منو وجود ندارند و فضا از ابهتي مانند رستوران اردك آبي برخوردار نيست بخصوص كه قيمت نيز بسيار ارزانتر از آن­جاست (نفري 6000تومان) املت را سفارش مي­دهيم. املت من، طبق عادت شامل تخم مرغ و كالباس و پنير پيتزا است كه با روغن زيتون طعم خوبي دارد. و زياد متاسف نمي­شوم از اين­كه نمي­توانم مراحل پخت آن را تماشا كنم. در اواخر صبحانه در ليست منو نان تست توجه مرا به خود جلب مي­كند و از متصدي سراغش را مي­گيرم 5دقيقه بعد يك بشقاب محتوي 5نان تست بر سر ميز ما مي­آيد به همراه عذر خواهي بايت تاخير ناشي از تاخير نان فروش. تست­ها آن قدر خوشمزه است كه همراه سير و كم خوراكم دوتايشان را مي­خورد. برايمان توضيح مي­دهند اين نان خوش­رنگ با روغن زيتون و شير و عسل تست شده است.

در مجموع من عروس لبنان را براي خوردن صبحانه به هر رستوراني ترجيح مي­دهم ضمن آن كه از سرويس ناهار و شام آن اطلاع خاصي ندارم.

پ ن۱:به علت گم شدن سیم رابط موبایل باید بابت عدم عکس ها از همه معذرت بخوام

پ ن۲:انگار نباید از هیچ رستورانی تعریف کرد این پنجشنبه برای بار دوم به عروس لبنان رفتم با دو مهمان رودرواسی دار نان تست که به علت ۴ روز تعطیلی نداشت که خب توجیهشان را قبول کردم ولی در آخر کار پیرمرد صاحب رستوران که دفعه قبل فقط ۵دقیقه آخری که آن جا بودم به رستوران آمده بود بابت دو املت اضافه ۲۰۰۰تومان پول بیشتر گرفت و وقتی پرسیدم مگر به صورت بوفه ای حساب نمی کنید گفت این مساله شامل تخم مرغ نمی شود وقتی ۱۸۰۰۰تومان می پردازی ۲۰۰۰تومان اضافی چندان مهم نیست اما از دست دادن مشتری شکمویی مثل من ضرر بیشتری برای صاحب رستوران به همراه دارد

این مطلب را به مژده عزیزم تقدیم میکنم که با سوالات جالب شکمانه اش مغز انسان را بکار می گیرد

به جای مقدمه :

روزی که نوشتن این وبلاگ را شروع کردم. هدف نوشتن درباره رستوران های شهر تهران بود. ولی بعد از این که درباره رستوران هایی در اصفهان و تبریز نوشتم و استقبال دوستان ارجمند خواننده را دیدم به این نتیجه رسیدم که نوشتن درباره رستوران های سایر نقاط هم خالی از لطف نیست بخصوص که بعضی مطالب به قلم شخص دیگه ای جز من باشه و باعث ایجاد تنوعی برای خوانندگان.

متنی که در ادامه می آید نوشته دوست عزیزی است که از کویت برای من ارسال کرده کشوری که در زمان طفولیت ما نشانه ثروت و آزادی و قدرت بود.

 سلام دوست شیرین نویس و پرروزی (انشاالله)

دوروز قبل با دوستی که رهسپار امریکاست  به رستوران ایرانی درمنطقه جابریه  (Jabriye) رفتیم.

 

مطلب این هفته تقدیم می شود به مادرم. مادر عزیزی که در زیر اولین برف زمستانی بدون توجه به خستگی و درد پا و کمر در آن سرما پا به پای من می دوید و در آن لحظه به من ثابت شد که اگر به او گفته شود باید برای فرزندت به تو آسیب برسد با لبخند می پذیرفت.

خداوند نگهدارش باشد.

به جای مقدمه :

سلام امیدوارم معذرت خواهی بزرگ مرا بواسطه عدم رعایت نظم وبلاگ که موجب ضایع شدن حق شما بازدید کنندگان محترم می­شود پذیرا باشید اگر جزییات آنچه در 2هفته گذشته بر من گذشت را برایتان تعریف کنم یقینا بنده را مورد عفو قرار می­دهید لازم به ذکر است  به لطف حضرت پروردگار از نتیجه این تلاش رضایت دارم.

اولین بار امیرحسین مرا با البیک آشنا کرد او به من گفت 1شعبه از رستوران زنجیره­ای که درمکه، در آن، غذا خورده­ام در مجتمع اریکه ایرانیان افتتاح شده است و توضیح داد که این رستوران، در دو طبقه به مشتریان خدمات می­داد. یک طبقه برای مجردها و طبقه دیگر که به صورت کیوسک­های جدا از هم و سرپوشیده اداره می­شد برای خانواده­ها.

 تصویر چنین رستورانی در تهران آنقدر به نظرم بامزه آمد که در اولین فرصت با وجود دلگیری شدیدی که از اعراب دارم به آنجا رفتم. رستورانی که آرم آن جوجه­ای کلاه بر سر بود. کلاهی که به لطف سریال­های سوریه­ای پخش شده در دهه 70 از تلویزیون می­دانستم متعلق به بیک­ها بوده است و بیک یک لقب مانند دوله و سلطنه در کشور خودمان در زمان قاجارها. پس البیک یعنی بیک بسیار معروف یا جناب بیک مثل این است که من رستورانی تاسیس کنم و نامش را بگذارم حضرت سلطنه

رستوران البیک تهران، دقیقا آن­ چیزی که دوستم در مکه دیده بود نیست لیکن به گفته او شباهت ظاهری فراوانی به نسخه اصلیش داشت. در این رستوران، همه جا را زرد و یا قرمز کرده­اند.

پارتیشنهای نیم متری، صندلیها را به چند گروه تقسیم کرده­اند که این کار شاید برای ایجاد احساس امنیت در بین مشتریان، باشد که احتمالا بخاطر وسعت فضا از ایشان گرفته می­شود باشد. و یا دلیل آن ایجاد شباهت با نسخه اصلی این رستوران است.

 می­توانم بگویم در مجموع، رستوران دنج و راحتی است ولی این به معنی متفاوت و یا بخصوص بودن غذای سرو شده در البیک نیست غذا از مرغ­های سوخاری گرفته تا ساندویچ عادی و بسیار عادی بودند. در البیک پیتزا سرو نمی­شود و تنها چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد منوی دسر این رستوران و دسری به نام مهلبیه بود که آخر سر هم تلفظ دقیق آن را یاد نگرفتم^۱و البته بسیار خوشمزه و طعمش، نزدیک به مسقطی بود.

 ولی بر خلاف عکسش هیچ اثری از خلال بادام و پسته در آن دیده نمی شد و شاید از این لحاظ تصمیم نداشتند بین شعبات مختلفشان شباهتی باشد. پس از خوردن غذا از پنجره البیک که در طبقه دوم واقع است نگاهی به بیرون انداختم و چشمم به شعبه­ای از رستوران زنجیره­ای KFC افتاد و از این که آن­جا را برای خوردن غذا انتخاب نکرده­ام بسیار خوشحال شدم و تصمیم گرفتم بجای رفتن به خانه، سری به سالن اصلی سینمای اریکه بزنم

 و در پایان دو نکته

 اول اگر از خرج کردن پول نمی­ترسید پیتزای قیفی کورن را در همان طبقه امتحان کنید.

 نکته دوم آنکه انشاا... مطلب بعد را در روز سه شنبه آینده بر روی وبلاگ می­گذارم و از نظر کیفی و کمی نظم به روال سابق باز خواهم گشت.

 ۱. به گفته سر آشپزان عزیز تلفظ دقیق mohallebi است و دسری معروف و را یج در ترکیه و کشورهای عربی است دوستان وعده داده اند طرز پختش را بزودی آموزش دهند