این مطلب تقدیم می شود به احمد ظهیرمیردامادی به پاداش این که توانست بفهمد این وبلاگ و مراجعینش چقدر برایش عزیزند و در زندگی او تاثیر دارند.

بوفه ملت از معدود بوفه های تهران بود که در طی این مدت به آن سر نزده بودم چند شب پیش فرصت شد با همراه نازنینی به آن جا برویم.

این بوفه در داخل یکی از کوچه های خیابان ولی عصر تهران و پایین تر از بازار صفویه قرار دارد. مقابل پارک ملت.

مغازه ای است تقریبا شیک و نسبتا معمولی که مسلما چیدمان در نظر گرفته شده برای پیشخوان و میز و صندلی و ظروف غذا در آن بسیار افتضاح است.

هنگام ورود از منوی نصب شده در بالای پیشخوان شک می کنم که این جا بوفه باشد. خانم متصدی صندوق هم که حلقه در دست دارد مشغول بگو و بخند با ۲ جوان خوش تیپ تر از من است. پس به ناچار از یکی از گارسون ها می پرسم: ببخشید آقا این جا غذا را به صورت بوفه ای هم ارایه می دهید ؟؟و او پاسخ می دهد بله

نمی دانم چرا صاحبان بعضی رستوران ها این اشتباه فاحش را می کنند که هم بوفه اند و هم منوی جدا دارند و بعد بر روی در و دیوار نوشته می زنند که لطفا در غذای هم شریک نشوید. یعنی این کار آن قدر سودمند است که با وجود احتمال درگیری با بعضی از مشتریان انجامش به صرفه باشد.

در این جا برای هر نفر ۸۸۰۰ تومان می گیرند ۳۰۰ تومان آن برای نوشابه است که توسط ۱گارسون نارنجی پوشی سرو می شود. فضای کوچکی را به غذا و سالادبار اختصاص داده اند و تنوع غذا و سالاد هم محدود است. من از خوردن سالاد حتی المقدور خودداری می کنم که هدف از عرضه آن در این نوع رستوران همانا سیر کردن مشتری است و بس به قیمت بسیار ارزان تر.

غذاهای سوخاری شامل سینه بال مرغ سوخاری سیب زمینی سرخ شده بسیار خوشمزه ای است با پیاز حلقه ای سوخاری که من از خوردن آن لذت میبرم حال آنکه اگر دوست عزیزم امیرحسین اگر که در  آن جا بود بخاطر بوی زخمش به آن لب نمی زد. همچنین کدوی ترد سوخاری لذیذی را می خورم که از نظر مزه به یک آشپزی هنرمندانه تعبیر می شود.

میز پیتزا هم ۳نوع پیتزا دارد به علاوه نوعی حلیم بادمجان که با پنیر پیتزا مخلوط شده است و همبرگر خوش طعمی که با نان شیرین و به همراه سس فراوان آماده شده است.

آن قدر خورده ام که از امتحان ۲ نوع ژله موجود به عنوان دسر معذورم و همراهم به جای من به آن ها نمره قبولی می دهد.

بوفه ملت جای بسیار خوبی است به شرط آن که قیمت بین ۵ تا ۶هزار تومان باشد. پرسنل آموزش کافی برای برخورد با مشتریان را ندیده اند و احتمالا مدیریت انجام این کار را لازم ندیده است. و باید یک نمره منفی بزرگ برای استفاده از بشقاب و قاشق و چنگال یک بار مصرف در این رستوران منظور کرد که اگر چه کار پرسنل را راحت کرده ولی کلاس کار را در حد غیر قابل تصوری برای صاحب آن جا پایین آورده است. کافی است او از دیدگاه یک مشتری به این عمل بنگرد.

در پایان ۱ کارت ویزیت به ما می دهند که به شرط مراجعه مجدد وعده ۱۵درصد تخفیف داده است و من بی آن که بپرسم این کارت برای یک نفر است یا دونفر و یا حوصله آن را داشته باشم که ۱۵ درصد ۸۸۰۰تومان را حساب کنم کارت را در جیب گذاشته با شکم سیر و پر رستوران را ترک می کنم. 

پ ن:از هفته آینده در این وبلاگ عکس نصب خواهد شد. مانند قبل

پ ن۲: اگر عمری بود در پنجشنبه آینده مطلب لیو فست فود در این وبلاگ ارایه خواهد شد.