باید این هفته مطلبم را تقدیم کنم به مادر بزرگم که به همان خوبی پدر بزرگم است و همان آرزوها را برایش دارم

سال­ها بود که نام فری کثیف، مغازه­ای که ساندویچ­های بسیار خوشمزه­ ای دارد را از افراد مختلفی می­شنیدم. آن­چنان این نام و این مغازه معروف و همه­ گیر بود و آشنایی با آن طبیعی­، که کسی باور نمی­کرد آن­را نمی­شناسم و من هم جرات نمی­کردم به روی خودم بیاورم که با آن آشنایی ندارم. با خودم فکر می­کردم چگونه است که نام یک اغذیه فروشی را فری کثافت گذاشته­اند و اگر واقعا این مغازه کثیف است پس چرا این همه طرفدار دارد؟؟؟

بالاخره هفته پیش قسمت شد و چشممان به جمال و زبانمان به طعم غذاهایش که نامش نه فری کثیف بلکه فریدون بود روشن شد. محل آن خیابان آپادانای تهران است و نزدیک به مصلای شهر. کمی پایین­تر از پیتزا آواچی، مغازه­ای بسیار کوچک و ساده و نه چندان مرتب، که بسیار نامرتب با نور سفید رنگ معمولی و تجهیزاتی ساده و رنگ و رو رفته بدون آن­که لزوما کثیف باشد و بی آن­که آشپزخانه­ جدایی داشته باشد. و هر آنچه روی می­دهد در مقابل چشم مشتری است. برای ایستادن، راهروی تنگی واقع است که در آن بیش از 2 نفر نمی­توانند بایستند بی­شک.

همانگونه گه ذکر آن به میان آمد اگر نمی­گفتند باورم نمی­شد این همان معروف مغازه فست فود تهران است. پیش از خوردن غذایش.

غذا را طبخ می­کنند در مقابل چشمان مردم گرسنه ایستاده در صف که شاید این منظره جلوگیری می­کند از سر رفتن حوصله مشتری در انتظار. و منو متنوع است به نسبت و بسیار اشتها برانگیز، بی­شک.

پیرمردی نشسته پشت میز اداری کهنه و رنگ و رو رفته­ای، او را آقا فریدون می­نامند و حساب می­کند سفارش شما را بدون هیچ کامپیوتر و دستگاهی بر روی دفتری صد برگ و با خودکاری. آن چنان سریع قیمت­ها را جمع می­زند گویا نابغه ریاضی است و خطی می­کشد روی حساب برای قاطی نکردن آن با حساب مشتری بعدی. پول را می­گیرد و همان لحظه بدون صدور فیش، آن چه خواسته­اید را به دستتان می­دهند درون پلاستیک معمولی که دفعه اول باور نمی­کنید این همه سرعت را و مثل من دچار شک خواهید شد و تازه در آن لحظه در می­یابید پشت سرتان آیینه قدی بوده است و سبدهایی مملو از نمک، فلفل، نی نوشابه و چنگال و نه سس ­سفید و قرمز، که موقع خوردن غذا خواهید فهمید نیازی هم نبوده است به سس اضافه.

قیمت­ها ارزان نیست ولی نسبت به کیفیت غذا مناسب می­نماید.

از مغازه خارج می­شوی که جایی برای خوردن ندارد و به سمت ماشین پارک شده در مقابل دکان حرکت می­کنی و تازه در می­یابی چندتایی مشابه اغذیه فروشی فریدون، مجاورش موجود است. شاید هم متعلق به همین آقا فریدون نشسته در پشت دخل.

آقا فریدون و دوستان دو نگهبان محله استخدام کرده­اند در جهت ساماندهی به اتومبیل­های دوبله و سوبله پارک شده در خیابان، بی آن که مزاحمت ایجاد کنند یا اقدامی کنند در جهت گرفتن آرامش مشتری و خوردن ساندویچ­های به معنی واقعی کلمه خوش مزه و پر ملاط و مملو از سس و در یک کلمه لذیذ. در این­جا گوشت واقعا گوشت است و فیله مرغ هم واقعا فیله و نیز ساندویچتان مملو شده از پنیر پیتزا.

و بی­شک باید در این مطلب جایگاه ویژه­ای داد به سیب زمینی سرخ شده، که نسبت قیمت به مقدارش آن را ارزان می­نمایاند و چه خوش طعم است. شاید که باید شاهگل خوردنی­های آن­جا دانستش وسیر می­کند یک نفر آدم شکمو را به تنهایی، بدون نیاز به چیزی دیگر. تنها افسوس از انتخاب نوشابه بد طعم زمزم در این­جا و عجب از موجود نبودن آب معدنی، شاید که سوسولی به حساب آمده باشد.

پ ن: اطلاعات خیلی از دوستان درباره این مغازه از من بیشتره پس لطف کرده ما را در اطلاعاتتون از ساندویچ فریدون (یا فری کثافت خودمون) شریک کنید

نظر فرزاد عزیز هم جالب بود که به این قسمت انتقالش دادم:

احمد جان من 2 ساله ماهی 2 بار تو این خیابون نهار می خورم ... دیگه رسم شده برام! وجود 2 تا ساندویچی خوب و آپاچی (که عاشق چیکن استریپسش هستم) این محله رو به یه انتخاب راحت برام تبدیل می کنه ....

همونجا 10 قدم پایین تر از فریدون یه ساندویچی دیگه هست به اسم "بی اسم" که اژدر زاپاتای معروف کارشو از اونجا شروع کرد (گرچه الان دیگه اونجا نیست) و الان از صدقه سر فریدون سرش خوب شلوغه ... کیفیت ساندویچ و سیب زمینی هاشم از فریدون به مراتب بهتره ولی صف جلوش همیشه کوتاهتره از صف فریدون چون فریدون معروفتره ...

اما اگه بازم گذرتون به اونجا افتاد 20 قدم پایین تر از فریدون هم یه لبنیاتی هست که دوغ های بی نظیری داره ... لازم نیست ایندفعه زم زم بگیری ... لیوانی هم میده دوغاشو ...

 نظر اکبر را هم بخوانید:

سلام
من یه بار رفتم و کلی تو صف واستادم و چون کم غذا هستم  فقط سیب زمینی خواستم  که نداد
خیلی از اونجا زده شدم
میشد گرونتر بده سیب زمینی تکو
رفتار این فری اصلا جالب نبود