رستوران منصور
......
توقع من از رستوران منصور واقع شده در خیابان مطهری تهران که محل دقیق شعبه دوم آن را نمی دانم رستورانی بود با میز و صندلی بسیار شیک و گارسون های تمیز و مرتب غذاهای خوش طعم و لذیذ و با شکوه.
آن روز جمعه که برای ناهار خوردن در رستوران هانی پارسه با صف وحشتناکی مواجه شدیم با خودم گفتم می توانیم با چند قدم پیاده روی رستوران منصور را امتحان کنیم که اگر چه در مقابل در ورودیش صف نبسته بودند و ما به راحتی پله ها را پایین آمدیم ولی آن جا هم بسیار شلوغ بود.
موازی دیوار قهوه ای بد رنگ منصور یک ردیف کاناپه چیده اند به همان بد رنگی دیوارها و موازی عرض رستوران چند ردیف میز دراز چیده اند و این فکر که بتوانی در خلوت غذایت را بخوری خیالی بیش نیست که مسلما این کاریک نقطه منفی بزرگ برای هر رستوررانی است و اصلا هم کار با کلاسی نیست.
گارسون ها هیچ مشخصه خاصی ندارند جز آن که با اعتماد به نفس بیشتری از سایرین به شما نگاه می کنند و البته برای یک بطری آب هم اقلا ۵ بار تذکر به ایشان کارساز خواهد بود.
ما باقالی پلو و شیرین پلو سفارش می دهیم که هر دو را به همراه نیمی از غذاهای ثبت شده در منو آماده ندارند پس به استیک و چلوکباب چنجه با دو نوشابه و دو بطری آب معدنی بسنده می کنیم همراه با دو ظرف ماست بزرگ معمولی. مزه استیک بد نیست و بر روی آن سسی ریخته اند بسیار خوشمزه و در کنارش سیب زمینی سرخ کرده چلو کباب چنجه هم نمره خوبی می آورد.
برای میز سالادبار نفری ۲۵۰۰تومان شارژ می کنند که پس از بررسی میز که تنها شامل چند نوع سالاد ساده است از خوردنش منصرف می شویم.
به همراه مزاحمانی که وجودشان نمی گذارد همراهم به راحتی اشک هایش را بریزد غذا را می خوریم و صورتحساب طلب می کنیم و پاسخ می شنویم به صندوق مراجعه کنید متصدی صندوق پس از ۱۰دقیقه معطلی به ما اطلاع می دهد غذای ما استیک نوشابه ماست سالادبار و چلو کباب برگ بوده بدون آب معدنی. من ۱۰ دقیقه وقت می گذارم تا متوجه شود برگ را به جای چنجه نوشته است سالادبار نخورده ایم آب معدنی هم نوشیده ایم پس از آن ۲۳۰۰۰و خورده ای تومان می پردازیم و از پله ها بالا می رویم برای همیشه همین و همین.
پ ن : حیف سرعت کامپیوتر شماست که برای این مطلب عکس نصب شود