اغذیه فری کثیف یا فری کثافت (ساندویچ فریدون)
سالها بود که نام فری کثیف، مغازهای که ساندویچهای بسیار خوشمزه ای دارد را از افراد مختلفی میشنیدم. آنچنان این نام و این مغازه معروف و همه گیر بود و آشنایی با آن طبیعی، که کسی باور نمیکرد آنرا نمیشناسم و من هم جرات نمیکردم به روی خودم بیاورم که با آن آشنایی ندارم. با خودم فکر میکردم چگونه است که نام یک اغذیه فروشی را فری کثافت گذاشتهاند و اگر واقعا این مغازه کثیف است پس چرا این همه طرفدار دارد؟؟؟
بالاخره هفته پیش قسمت شد و چشممان به جمال و زبانمان به طعم غذاهایش که نامش نه فری کثیف بلکه فریدون بود روشن شد. محل آن خیابان آپادانای تهران است و نزدیک به مصلای شهر. کمی پایینتر از پیتزا آواچی، مغازهای بسیار کوچک و ساده و نه چندان مرتب، که بسیار نامرتب با نور سفید رنگ معمولی و تجهیزاتی ساده و رنگ و رو رفته بدون آنکه لزوما کثیف باشد و بی آنکه آشپزخانه جدایی داشته باشد. و هر آنچه روی میدهد در مقابل چشم مشتری است. برای ایستادن، راهروی تنگی واقع است که در آن بیش از 2 نفر نمیتوانند بایستند بیشک.
همانگونه گه ذکر آن به میان آمد اگر نمیگفتند باورم نمیشد این همان معروف مغازه فست فود تهران است. پیش از خوردن غذایش.
غذا را طبخ میکنند در مقابل چشمان مردم گرسنه ایستاده در صف که شاید این منظره جلوگیری میکند از سر رفتن حوصله مشتری در انتظار. و منو متنوع است به نسبت و بسیار اشتها برانگیز، بیشک.
پیرمردی نشسته پشت میز اداری کهنه و رنگ و رو رفتهای، او را آقا فریدون مینامند و حساب میکند سفارش شما را بدون هیچ کامپیوتر و دستگاهی بر روی دفتری صد برگ و با خودکاری. آن چنان سریع قیمتها را جمع میزند گویا نابغه ریاضی است و خطی میکشد روی حساب برای قاطی نکردن آن با حساب مشتری بعدی. پول را میگیرد و همان لحظه بدون صدور فیش، آن چه خواستهاید را به دستتان میدهند درون پلاستیک معمولی که دفعه اول باور نمیکنید این همه سرعت را و مثل من دچار شک خواهید شد و تازه در آن لحظه در مییابید پشت سرتان آیینه قدی بوده است و سبدهایی مملو از نمک، فلفل، نی نوشابه و چنگال و نه سس سفید و قرمز، که موقع خوردن غذا خواهید فهمید نیازی هم نبوده است به سس اضافه.
قیمتها ارزان نیست ولی نسبت به کیفیت غذا مناسب مینماید.
از مغازه خارج میشوی که جایی برای خوردن ندارد و به سمت ماشین پارک شده در مقابل دکان حرکت میکنی و تازه در مییابی چندتایی مشابه اغذیه فروشی فریدون، مجاورش موجود است. شاید هم متعلق به همین آقا فریدون نشسته در پشت دخل.
آقا فریدون و دوستان دو نگهبان محله استخدام کردهاند در جهت ساماندهی به اتومبیلهای دوبله و سوبله پارک شده در خیابان، بی آن که مزاحمت ایجاد کنند یا اقدامی کنند در جهت گرفتن آرامش مشتری و خوردن ساندویچهای به معنی واقعی کلمه خوش مزه و پر ملاط و مملو از سس و در یک کلمه لذیذ. در اینجا گوشت واقعا گوشت است و فیله مرغ هم واقعا فیله و نیز ساندویچتان مملو شده از پنیر پیتزا.
و بیشک باید در این مطلب جایگاه ویژهای داد به سیب زمینی سرخ شده، که نسبت قیمت به مقدارش آن را ارزان مینمایاند و چه خوش طعم است. شاید که باید شاهگل خوردنیهای آنجا دانستش وسیر میکند یک نفر آدم شکمو را به تنهایی، بدون نیاز به چیزی دیگر. تنها افسوس از انتخاب نوشابه بد طعم زمزم در اینجا و عجب از موجود نبودن آب معدنی، شاید که سوسولی به حساب آمده باشد.
پ ن: اطلاعات خیلی از دوستان درباره این مغازه از من بیشتره پس لطف کرده ما را در اطلاعاتتون از ساندویچ فریدون (یا فری کثافت خودمون) شریک کنید
نظر فرزاد عزیز هم جالب بود که به این قسمت انتقالش دادم:
احمد جان من 2 ساله ماهی 2 بار تو این خیابون نهار می خورم ... دیگه رسم شده برام! وجود 2 تا ساندویچی خوب و آپاچی (که عاشق چیکن استریپسش هستم) این محله رو به یه انتخاب راحت برام تبدیل می کنه ....
همونجا 10 قدم پایین تر از فریدون یه ساندویچی دیگه هست به اسم "بی اسم" که اژدر زاپاتای معروف کارشو از اونجا شروع کرد (گرچه الان دیگه اونجا نیست) و الان از صدقه سر فریدون سرش خوب شلوغه ... کیفیت ساندویچ و سیب زمینی هاشم از فریدون به مراتب بهتره ولی صف جلوش همیشه کوتاهتره از صف فریدون چون فریدون معروفتره ...
اما اگه بازم گذرتون به اونجا افتاد 20 قدم پایین تر از فریدون هم یه لبنیاتی هست که دوغ های بی نظیری داره ... لازم نیست ایندفعه زم زم بگیری ... لیوانی هم میده دوغاشو ...
نظر اکبر را هم بخوانید:
سلام
من یه بار رفتم و کلی تو صف واستادم و چون کم غذا هستم فقط سیب زمینی خواستم که نداد
خیلی از اونجا زده شدم
میشد گرونتر بده سیب زمینی تکو
رفتار این فری اصلا جالب نبود