در این وبلاگ رسم نبوده است درباره یک رستوران دو مطلب نوشته شود. چه بسیار رستوران هایی که در طول زمان تغییر سیستم و کاربری داده اند. وضعشان بهتر و یا بدتر شده است. مدیریت و حتی نام رستوران را عوض کرده اند و مغازه چلوکبابی پیتزا فروشی شده است و یا برعکس، ولی من اصلن و ابدن درباره وضعیت جدید آن ها چیزی ننوشته ام. و این دلیلی شده بر آن که فهرست مطالب گذشته را در صفحه اول وبلاگ قرار نمی دهم. که معتقدم مطالب این وبلاگ مانند مقالات یک روزنامه است. بیان کننده نظرات نویسنده، از واقعیتی موجود، در محدوده زمان.
رستوران بوفالو اولین رستورانی است که درباره آن دو مطلب متفاوت نوشته شده است که شاید از این به بعد گاهی این روش را ادامه دهم. حقیقت آن که دوست خوبم امیرحسین آن چنان از مشاهده تغییر دکوراسیون این رستوران به وجد آمد که نتوانستم جلویش را بگیرم و آن قدر با شور و اشتیاق سفارش غذا داد و با به به و چه چه سوپ نودلش را خورد که خود را ناچار دیدم از او خواهش کنم درباره این رستوران، مطلبی بنویسد که به شما خواننده عزیز تقدیمش می کنم. با سپاس فراوان از او بابت نوشته و گرفتن عکس ها.
طبق سنت جدید جستجوی رستوران در محدوده انقلاب تا میدان ولیعصر، تصمیم گرفتیم به یکی از رستوران های جدید این منطقه برویم. که به طور اتفاقی با دیدن تغییرات پیش آمده در فست فود سوپر استاپ مواجه شدیم. و دریافتیم که این پیتزا فروشی تبدیل به یک شعبه از شیلا شده است پس ناگاه مصمم شدیم به رستوران بوفالو هم سری بزنیم تا ببینیم آیا در آن رستوران هم تحول جدیدی روی داده است.
وقتی به بوفالو رسیدیم احساس کردیم این بوفالو آن بوفالویی نیست که می شناختیم. گویی مغازه دیگری شده باشد بخصوص که روی اسم بوفالو را بر سر در مغازه خط خطی کرده بودند. پس وارد شدیم و فضایی را کاملاً متفاوت با قبل مشاهده کردیم (چیزی مانند فرق سوار شدن به پراید و زانتیا) تمام دکوراسیون و سیستم رستوران عوض شده بود تمام دیوارها با کاغذ دیواری و پنل های دکوراتیو به طور سخاوتمندانه ای مزین شده بودند. سیستم نورپردازی ملایم و منطبق با طراحی داخل رستوران شده بود و ...
از دید من استفاده از رنگ غالب قهوه ای در طراحی یک رستوران ریسک بزرگی است زیرا اگر ظرافت ها رعایت نشود یک فضای مرده به وجود می آید اما در رستوران بوفالوی احتمالاً سابق، با هنر ترکیب رنگ کرم و قهوه ای سوخته فضای مدرن و شیکی پدید آمده بود. در ابتدا به دنبال منوی غذا بر روی دیوار پشت صندوق می گشتیم که متوجه شدیم منو روی میز قرار دارد و سیستم ثبت سفارش رستورانی است و نه مانند مغازه های فست فود. و با مطالعه دقیق منو متوجه شدیم انواع غذاهای فرنگی و به همراه چندین مدل پیتزا و پیش غذای جذاب موجود می باشند. پس از پنج دقیقه یکی از پرسنل برای ثبت سفارش، کنار میز ما آمد. من و احمد دو پیتزای چانو(گوشت گوساله و قارچ) و کنیباله (گوشت چرخ کرده و قارچ )، یک قارچ پفکی، دو نوشابه، دو آب معدنی و یک سوپ نودل برای من، سفارش دادیم.
در لحظه نوشیدنی ها و پیش غذا را آوردند و درحالی که هنوز مشغول محک زدن سوپ و سیخونک زدن به قارچ ها بودم پیتزاها بر سر میز لبخند می زدند. در کمتر از 10 دقیقه ما کلیه سفارشات خود را دریافت کرده بودیم که به نظر من این می تواند یک رکورد خوب باشد.
پیتزاها ترد لذیذ باریک و اشتها آور بود و اصلاً قابل مقایسه با پیتزایی که زمستان چند سال گذشته در بوفالو خورده بودیم نبود.
در پیتزایی که گوشت چرخ کرده وجود دارد اغلب ممکن است طعم روغن دل شما را بزند ولی در این پیتزا آن چه استشمام می شد بوی خوب بود. در مورد سوپ هم باید بگویم حجمش زیاد و موادش از روی قاعده بود و برای این که مبادا آب مرغ بو یا طعم خوبی ندهد در آن از فلفل دلمه ای استفاده کرده بودند قرمز و نارنجی (سبز نداشت که تو ذوق بزند)
درپایان به چند نکته که از دید حقیر مهم بودند اشاره می کنم:
1-در ساعت بین 18:30تا 19 هر دو طبقه رستوران تقریباً پر بود آن هم در یک روز وسط هفته در حالی که مردم به سرعت غذایشان را می خوردند و از رستوران بیرون می رفتند.
2- بر روی دیوار ها تابلو استفاده رایگان از اینترنت بود که وقتی احمد علت غیر فعال بودن آن را پرسید گفته شد رمز آن هشت تا عدد 1 است.
3- آیا این رستوران صبحانه هم می دهد (متاسفانه این موضوع بعداً به ذهن آکبندم رسوخ کرد) لذا از دوستانی که از حوالی چهار راه ولی عصر گذر می کنند تقاضا دارم این موضوع را چک و به ما منتظران شکمو اطلاع رسانی عاجل نمایند.
4-تعداد پرسنل رستوران به اندازه کافی بود و این طور نبود که فقط یک فرد خاص مسئول یک میز باشد. وقتی برای استفاده از سرویس بهداشتی به طبقه دوم رفتم متوجه شدم در گوشه ای از سالن یک نیمکت مبله بزرگ جهت نشستن پرسنل گذاشته اند تا با وجود کمبود جا به کسانی که از طبقه دوم استفاده می کنند سرویس کامل داده شود.
5-همان طور که گفتم در تابلو رستوران اسم بوفالو را با اسپری محو کرده بودند که احتمالاً می تواند نشان از تغییر قریب الوقوع اسم رستوران باشد.
و نکته آخر این که از چنین جهش بزرگی در طول چند ماه برای یک رستوران بسیار خوشحال شدم و امید دارم بقیه رستوران ها هم قبل از تبدیل به موزه شدن در فکر پیشرفت خود باشند.
امیر حسین پورمختار
+ نوشته شده در سه شنبه نهم آذر ۱۳۸۹ ساعت 9:19 توسط
|